มีหลายวันที่เราไม่ได้อยากชนะใคร ไม่ได้อยากพิสูจน์อะไร ไม่ได้อยากก้าวหน้า ไม่ได้อยากเป็นเวอร์ชันที่ดีกว่าเมื่อวาน เราแค่อยาก “ไม่เหนื่อย” เท่านั้นเอง แต่สังคมไม่ค่อยเข้าใจคำนี้ เพราะคำว่า “ไม่เหนื่อย” ไม่ใช่เป้าหมายที่ดูน่าภูมิใจ มันไม่มีถ้วยรางวัล ไม่มีใครลุกขึ้นปรบมือให้ เราโตมาในโลกที่สอนว่า ถ้าเหนื่อย แปลว่ายังพยายามไม่พอ ถ้าล้า แปลว่ายังเก่งไม่พอ ถ้าอยากหยุด แปลว่ายังอ่อนแอ เลยไม่แปลก ที่หลายคนรู้สึกผิดกับความเหนื่อยของตัวเอง ทั้งที่ความจริง ความเหนื่อยไม่ใช่ความล้มเหลว แต่มันคือสัญญาณว่าเรากำลัง “ใช้ชีวิตจริง ๆ” บางวันเราเหนื่อย ไม่ใช่เพราะเราไม่เก่ง แต่เพราะเราเก่งมานานโดยไม่ได้พัก เก่งในการอดทน เก่งในการรับผิดชอบ เก่งในการแบกความคาดหวัง เก่งในการไม่บ่น เก่งในการยิ้มทั้งที่ข้างในไม่ไหว ความเก่งแบบนี้ ไม่มีใครเห็น แต่ใช้พลังชีวิตมหาศาล เราถูกสอนให้พัฒนา แต่ไม่เคยถูกสอนให้ฟังร่างกาย เราถูกสอนให้ไปต่อ แต่ไม่เคยถูกสอนว่า การหยุดก็เป็นส่วนหนึ่งของการไปต่อเหมือนกัน บางวัน เราไม่ได้อยากเป็นคนที่ “ทำได้” เราแค่อยากเป็นคนที่ “ไหว” อยากตื่นมาแล้วไม่รู้สึกหนัก อยากใช้วันธรรมดาโดยไม่ต้องฝืน อยากมีพื้นที่ให้ใจได้หายใจ โดยไม่ต้องมีใครถามว่า “แล้วแผนต่อไปคืออะไร” ความเหนื่อยที่แท้จริง ไม่ใช่ความเหนื่อยของร่างกาย แต่คือความเหนื่อยที่ต้อง “เข้มแข็งตลอดเวลา” การที่เราอยากไม่เหนื่อย ไม่ใช่เพราะเราไม่อยากพัฒนา แต่เพราะเราอยากมีแรงเหลือ ไว้ใช้กับสิ่งที่สำคัญจริง ๆ บางวัน การไม่ก้าวหน้า คือการรักษาตัวเองไม่ให้ถอยหลัง ถ้าวันนี้คุณรู้สึกว่า ไม่ได้อยากเก่ง ไม่ได้อยากโดดเด่น ไม่ได้อยากไปไกล แค่อยากไม่เหนื่อย ขอให้รู้ไว้ว่า คุณไม่ได้ผิด และคุณไม่ได้แพ้ชีวิต คุณแค่เป็นมนุษย์ ที่ต้องการพัก เหมือนกับทุกคนบนโลกใบนี้ ขอบคุณภาพประกอบจาก : pixabay ภาพปก โดย AdinaVoicu จาก pixabay ภาพที่ 1 โดย Gromovataya จาก pixabay ภาพที่ 2 โดย nguyenhonstudio จาก pixabay ภาพที่ 3 โดย Gromovataya จาก pixabay ภาพที่ 4 โดย Pexels จาก pixabay
