สังคมสอนเราว่า คนเก่งต้องไม่อ่อนแอ คนเข้มแข็งต้องไม่ร้องไห้ คนที่ไหว ต้องไม่บ่น เราจึงโตมากับการกลั้น กลั้นน้ำตา กลั้นความรู้สึก กลั้นความเจ็บไว้ข้างใน เราบอกตัวเองว่า “เดี๋ยวมันก็ผ่านไป” “เราเคยเจอหนักกว่านี้” “คนอื่นยังลำบากกว่าเรา” จนบางครั้ง เราเก่งกับการอดทน แต่ไม่เก่งกับการดูแลหัวใจตัวเอง การโตขึ้นจริง ๆ ไม่ใช่การไม่ร้องไห้ แต่คือการยอมรับว่า เรามีสิทธิ์ร้องไห้ได้ โดยไม่ต้องรู้สึกผิด น้ำตาไม่ใช่ความอ่อนแอ มันคือภาษาของหัวใจ เป็นวิธีระบายความรู้สึกที่คำพูดทำไม่ได้ คนที่กล้าร้องไห้ ไม่ใช่คนที่แพ้ แต่คือคนที่กล้าซื่อสัตย์กับตัวเอง เราไม่จำเป็นต้องเข้มแข็งตลอดเวลา ไม่จำเป็นต้องเป็นเสาหลักให้ใครทุกวัน บางวันเราแค่ต้องการพัก ต้องการให้ใครสักคนฟัง หรืออย่างน้อย ให้ตัวเองได้ยอมรับว่า “วันนี้เราไม่ไหวจริง ๆ” การโต คือการอนุญาตให้ตัวเองอ่อนโยน โดยไม่ต้องกลัวว่าจะดูอ่อนแอ คือการเข้าใจว่า การพักไม่ใช่การยอมแพ้ และการร้องไห้ไม่ใช่การถอยหลัง เมื่อเราหยุดใช้ความเงียบเป็นเกราะ และหยุดใช้ความอดทนเป็นเครื่องพิสูจน์ เราจะพบว่า ความเข้มแข็งที่แท้จริง คือการอยู่กับตัวเองได้ ทั้งในวันที่ยิ้ม และวันที่น้ำตาไหล หลายคนเติบโตมากับประโยคที่ว่า “อย่าร้อง เดี๋ยวคนอื่นเห็น” “เรื่องแค่นี้ ต้องไหวสิ” “เข้มแข็งหน่อย” เราจึงเรียนรู้ตั้งแต่ยังไม่ทันเข้าใจตัวเอง ว่าการร้องไห้คือความพ่ายแพ้ และการแสดงความอ่อนแอ คือสิ่งที่ควรหลบซ่อน เรากลายเป็นคนที่ยิ้มเก่ง แต่ไม่ค่อยมีใครรู้ว่าเรากลั้นอะไรไว้ข้างในบ้าง เราปลอบคนอื่นได้ดี แต่ไม่รู้จะปลอบตัวเองยังไง การโตขึ้นไม่ได้ทำให้ปัญหาน้อยลง แต่มันทำให้เรา “เก็บอาการ” เก่งขึ้น เก่งจนบางครั้ง เราลืมไปว่า หัวใจเราก็ต้องการการดูแลเหมือนกัน วันที่เราโตขึ้นจริง ๆ คือวันที่เรากล้ายอมรับว่า เราไม่จำเป็นต้องไหวตลอดเวลา เราไม่ต้องฝืนยิ้ม ไม่ต้องทำเป็นไม่รู้สึก ไม่ต้องแกล้งบอกว่า “ไม่เป็นไร” ทั้งที่ข้างในกำลังพัง การร้องไห้ไม่ได้ทำให้เราอ่อนแอ แต่มันช่วยให้เราไม่แตกสลาย มันคือการปล่อยน้ำหนักบางอย่างออกจากใจ เพื่อให้เรายังมีแรงเดินต่อ คนที่ไม่ร้องไห้เลย อาจไม่ได้เข้มแข็งกว่า แต่อาจแค่เหนื่อยกว่า เพราะต้องแบกทุกอย่างไว้คนเดียว การโต คือการอนุญาตให้ตัวเอง เป็นมนุษย์คนหนึ่งที่มีทั้งวันที่ไหว และวันที่ไม่ไหว โดยไม่ต้องรู้สึกผิดกับมัน และเมื่อเราไม่ต้องพิสูจน์ความเข้มแข็ง ด้วยการฝืนไม่ร้องไห้ เราจะค้นพบความแข็งแรงอีกแบบหนึ่ง ความแข็งแรงที่อ่อนโยน และอยู่กับเราได้นานกว่า ขอบคุณภาพประกอบจาก : pixabay ภาพปก โดย 被嫌弃的唐唐的一生 จาก pixabay ภาพที่ 1 โดย haphamcamera จาก pixabay ภาพที่ 2 โดย Claudio_Scott จาก pixabay ภาพที่ 3 โดย GiaNinG จาก pixabay ภาพที่ 4 โดย quanghoanphotos จาก pixabay
