ก่อนที่ผู้เขียนจะมีลูก ผู้เขียนไม่ทราบมาก่อนเลยว่า คุณเเม่หลังคลอดเกือบจะทุกคน ต้องเผชิญกับอาการ Baby Blue จนเราได้มาเจอด้วยตัวเอง จึงทำให้ผู้เขียนเริ่มที่จะหาข้อมูลเกี่ยวกับภาวะนี้ เเล้วก็ไปเจอกับข้อมูลที่น่าตกใจว่า ผู้หญิงเกือบทุกคนที่เพิ่งคลอดลูกใหม่มักจะมีอาการของ baby blue มากถึง 2 ใน 10 คน ภาพประกอบโดย https://pixabay.com/images/id-2901425/ Baby Blue หรือ ภาวะซึมเศร้าหลังคลอด เกิดจากระดับฮอร์โมนในร่างกายเปลี่ยนเเปลงไปอย่างรวดเร็ว ทำให้มีอาการหดหู่ เหนื่อยล้า สิ้นหวัง เเละไม่มีความสุข ภาวะนี้จะเเสดงอาการประมาณ 1 สัปดาห์หลังคลอด เเละอาการจะไม่ได้รุนเเรงเท่าคุณเเม่ที่มีภาวะซึมเศร้ามาก่อน ที่สำคัญภาวะนี้คนไทยยังไม่ค่อยรู้จักมากนัก เนื่องจากมันไม่ใช่โรคเรื้อรัง เเต่เป็นเพียงอาการสั้น ๆ หลังคลอดเท่านั้น เเต่เจ้าอาการนี้ก็สามารถพัฒนาไปเป็นโรคที่ร้ายเเรงได้เช่น โรคซึมเศร้าหลังคลอด ซึ่งโรคซึมเศร้าหลังคลอดนั้น หากเป็นหนักอาจจะถึงขั้นคิดสั้นได้ ดังนั้นคุณจึงต้องไปพบเเพทย์ หากเริ่มมีความคิดที่อยากจะทำร้ายตัวเอง หรือทำร้ายลูก ภาพประกอบโดย https://pixabay.com/images/id-2616673/ หลังจากคลอดลูก ผู้เขียนยังไม่ได้อยู่กับลูก เนื่องจากน้องมีเสียงหายใจผิดปกติ คุณหมอจึงต้องวิเคราะห์อาการ เเละเเยกน้องให้อยู่ในห้องปลอดเชื้อ ตอนนั้นเราก็เริ่มหวาดกลัวว่าลูกจะเป็นอะไรไหม อีกทั้งรู้สึกเเย่มาก ๆ ที่ลูกไม่ได้กินนมเราเหมือนคนอื่น ๆ ร่างกายก็อ่อนเเอจากอาการเจ็บปวดหลังคลอด เเต่เราโชคดีที่ยังมีคุณเเม่เเละสามีช่วยดูเเลเรา พอสองวันต่อมา คุณหมอเเจ้งว่าลูกเราปกติ ไม่ได้ป่วยเป็นอะไร เเละหมอให้กลับบ้านได้ ตอนนั้นดีใจมาก ๆ เลย เพราะว่าจะได้เจอลูกเเล้ว ภาพประกอบโดย https://pixabay.com/images/id-1039765/ เเต่หลังจากพาลูกกลับบ้าน เราก็มีปัญหาน้ำนมไหลน้อย เหมือนลูกจะกินนมไม่อิ่ม ลูกจึงร้องตลอดเวลา เราเครียดมาก ๆ เริ่มรู้สึกขึ้นมาลึก ๆ ว่าทำไมเราไม่มีความสุขเลย มันมีเเต่ความเศร้า เหนื่อยกับการอดนอน บางครั้งเเค่มองหน้าลูกก็ร้องไห้ออกมา ข้างในรู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก เเละจะมีคำพูดหนึ่งที่มักจะวนเวียนอยู่ในหัว คือเเม่เป็นเเม่ที่ไม่ดีเลย เเม่ขอโทษนะลูก ภาพประกอบโดย https://pixabay.com/images/id-1751487/ ตอนนั้นสภาพจิตใจของคนรอบข้างเราก็น่าจะเเย่เหมือนกัน สามีถูกเราพาลหงุดหงิดใส่เเทบจะทุกเรื่อง เเม่ของเราเอง ถ้ามีความคิดเเตกต่างกับเรา เราก็จะไม่ฟังเเละเถียงเอาชนะ มารู้สึกผิดทีหลังว่าทำไมถึงไปหงุดหงิดใส่คนที่รักเรา ทำให้วัน ๆ หนึ่งเราร้องไห้นับครั้งไม่ถ้วน ตอนนั้นไม่มีกะจิตกะใจจะคุยกับใคร ไม่อยากรับเเขก ไม่อยากเจอใครเเละมีความคิดว่าทำไมชีวิตเราถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้ เราเป็นอยู่เเบบนั้นเกือบหนึ่งอาทิตย์ จนกระทั่งเพื่อนสาวที่อเมริกาทักมาถามเราว่า เป็นอย่างไรบ้าง นั่นเเหละคือจุดเริ่มต้นให้เรารู้จักกับภาวะนี้ ภาพประกอบโดย https://pixabay.com/images/id-20666/ เพื่อนเราเล่าให้ฟังว่า หลังคลอดเพื่อนมีอาการเหมือนเรา เเละหนักจนสามีของเพื่อนทนไม่ไหวเเละจะขอหย่า กว่าเพื่อนจะผ่านพ้นมาได้ก็เเทบเเย่ นั่นจึงทำให้เราเข้าไปค้นหาข้อมูลว่าภาวะนี้มันอันตรายเเค่ไหน เเล้วก็พบกับคนที่เเชร์เรื่องราวอาการเเบบเรากันมากมาย เราจึงค่อย ๆ หาทางเเก้ไข โดยการหาเวลาส่วนตัวของตัวเอง เช่นออกไปซื้อของข้างนอกเอง หาเวลาโทรคุยกับเพื่อน เเละเเชร์ประสบการณ์ คุยกับคนที่เป็นเหมือนกับเรา เเล้วมันก็ช่วยได้จริง ๆ พออาทิตย์ที่สองเราก็เริ่มดีขึ้น เเต่สิ่งที่ช่วยเราไว้ที่สุดคือคนในครอบครัว ที่อดทนเเละพยายามเข้าใจเรา เเม่กับสามีของเราอดทนมาก ๆ เเละช่วยเเบ่งเบาการเลี้ยงลูกของเราเป็นอย่างมาก ดังนั้นเราจึงอยากให้ทุก ๆ ครอบครัวพยายามเข้าใจภาวะนี้เเละช่วยให้คุณเเม่หลังคลอดทุกคนผ่านพ้นมันไปให้ได้ อย่าคิดว่าเราไม่อดทนมากพอหรือเราไม่รักลูก เเต่ช่วยเข้าใจว่านี่คืออาการหลังคลอด ที่เราก็ไม่ได้อยากเป็นเลย ภาพหน้าปกโดย https://pixabay.com/images/id-3629520/
